2017 – Dwa horyzonty – Muzeum Zamku w Herzbergu am Harz

Dwa horyzonty - Two horizons - Zwei Horizonte - Muzeum Schloss Herzberg der Herzberg am Harz - (Niemcy - Germany - Deutschland)


Opis

Rafał Boettner-Łubowski („Sztuka, natura, kultura, człowiek“, 2017): "Wystawa „Dwa Horyzonty” podejmuje bardzo ciekawy problem kuratorski, a zaproszeni do udziału w niej artyści, warto to podkreślić raz jeszcze, reprezentują, zarówno rozmaite media współczesnych sztuk wizualnych, jak i zróżnicowane poetyki i zainteresowania twórcze. Problematyka omawianego projektu sugerować może wiele przemyśleń na temat potencjalnych związków natury i kultury. W wielu przypadkach związki takie mogą być nieuchwytne przy powierzchownym oglądzie danego artystycznego zjawiska i objawiają swoją niekonwencjonalną obecność dopiero po bardziej wnikliwym zagłębieniu się w istotę danych wypowiedzi twórczych. Warto pamiętać także o tym, jak ważne wydają się dziś sytuacje „zapośredniczonych” kulturowo odniesień do świata natury oraz postawy artystyczne, w których sfera natury wydaje się wyraźnie „pomijana” jako dominujący obszar twórczych inspiracji. Najczęściej jednak związki natury i kultury są obecne w wielu poszukiwaniach współczesnych twórców, tyle tylko, że niekonieczne funkcjonować one muszą w tradycyjnej postaci i ujęciu. Na zakończenie można by jednak zasugerować, że nie warto chyba tworzyć dogmatycznych typologii rodzajów artystycznych związków kultury i natury w poszukiwaniach działających dziś artystów, bowiem zawsze pojawić się może w ich twórczości „coś”, co podważy skonstruowane przez nas, sztuczne teoretyczne wyjaśnienia i schematy. I w tym chyba tkwi też ogromna nadzieja na przyszłość: okazuje się bowiem, że sztuka, wbrew wszelkim pozorom, może nas ciągle jeszcze zaskakiwać swoimi potencjalnymi odkryciami i redefinicjami własnej istoty. (...) Na wystawie „Dwa Horyzonty” Joanna Imielska zaprezentowała kameralne rysunki o zaskakujących tytułach: „A jednak Ziemia posiada swoje odbicie we Wszechświecie”, „Mleczna Droga”, „Odkryto Nową Planetę”, czy „Nowe Planety Skela i Akip”. Wymienione tu prace traktować można jako imaginacyjne odniesienie się Autorki do „kosmicznych przestrzeni Uniwersum”, jako próby tworzenia „symulowanych, alternatywnych opowieści” o przestrzeniach człowiekowi bezpośrednio niedostępnych, a także jako poszerzanie granic świata „pozaziemskiej natury”. Rysunki te z jednej strony są na wskroś współczesne, choć aluzyjnie przypominają też tajemnicze wykresy z prastarych ksiąg czy „magicznych traktatów astronomicznych” i z całą pewnością ukazują nam nietypowy stosunek Artystki wobec natury i wybranych wątków fascynującego Ją dziedzictwa kulturowego“. Kuratorka wystawy – Joanna Imielska.

Galeria