Opis

[PL] Joanna Imielska: Od 2019 r. realizuję projekt: „Archeologia z mojej szuflady”, jego mottem są słowa francuskiego archeologa L. Oliviera, który twierdzi, że każda teraźniejszość „składa się zasadniczo z palimpsestu wszystkich trwań z przeszłości, które zostały zapisane w materii”. W projekcie wykorzystuję stare dokumenty: dziennikowe zapiski, listy, czasopisma, książki, katalogi, projekty, mapy, plany miast, itp. Niepowtarzalność zgromadzonego materiału wynika z cech jakościowych, wieku i charakteru papieru, użytego zarówno jako materiał, jak i nośnik zapisanych na nim treści i znaczeń, co bezpośrednio przekłada się na tematykę i charakter wykonanych prac. Projekt jest hołdem, który składam jednej z najbardziej szlachetnych materii jakim jest papier. Zapisana kartka papieru to pomost między przeszłością a przyszłością, stwarza okazję do swobodnego dopisania ciągu dalszego, daje odwagę wyboru lub utratę strefy komfortu. Papier pomimo swojej kruchości potrafi przetrwać wiele istnień ludzkich, a na jego stronach zapisane są ciekawe historie, pozostawione ślady obecności świadczące o „więziach, podobieństwach i tożsamościach“ (O. Tokarczuk). Proces archeologicznej pracy i odkrywania tego, co zapomniane pomaga ponownie nawiązać metafizyczne relacje z bliskimi osobami, otworzyć drogę do miejsc dawno nieodwiedzanych, ale także odkrywać nowe i głębsze znaczenia sytuacji oraz związki, które ewokuje dotyk rzeczy i ręcznie zapisywane słowa. Odnalezione dokumenty i zawarte w nich informacje poddaję redefinicji i konstruuję nowe odczytanie. Zadziwiające są nieskończone możliwości ponownego wykorzystania papieru oraz jego nieustanna przemiana w procesie twórczym. Na wystawie, zatytułowanej CZAS Z PAPIERU zostały zaprezentowane prace z 3 serii: „Naprawa Duszy“, „Pamięć Semantyczna“ i „Dialogi z przedmiotami“. / FOT. SZYMON KAŁMUCZAK