Opis

[PL] Kaja Kozon (Joanna Imielska. Sklejanie pamięci z okruchów, 2025): Autorka wystawy „Sklejanie pamięci z okruchów”, uświadamia nam treści pamięci oraz sposoby budowania poprzez nie kształtów, z których uzyskujemy nasze rozumienie przeszłości, teraźniejszości, a przez to również przyszłości. Joanna Imielska odkrywa przed nami nieśmiertelne właściwości czasu, który potrafi się zapisać w swej archeologicznej czy historycznej formie jak dzień, rok, godzina, sekunda, jednak prace autorki nie są ograniczone tylko do policzalnego zegara świata. Czas rozumiany jako wieczny - jego znaczenie uosabiane przez mandale, orientuje nas ku teraźniejszości, ku wiecznie trwającej chwili tu i teraz. Wystawa „Sklejanie pamięci z okruchów”, przypomina o wartości pamięci, o wartości wszystkich ulotnych momentów, które zapamiętaliśmy bądź chcielibyśmy zapamiętać, a także o tym co nas zbudowało, co stało się naszym korzeniem, ponieważ każdy przeszły moment, był teraźniejszością zapisaną w naszej podświadomości lub na namacalnych kartkach papieru.Obrazy Joanny Imielskiej łączą pismo ręczne, zestarzały papier, książki, plany, projekty, mapy etc. Ich łączenie z językiem czasu, intuicji, tęsknot, jak również przyzwolenie na swobodę działania ujętą w porządkujące/ cykliczne  zasady, jest jak brzmienie składające się z dźwięków. Można więc mówić tu o fonetyce, o słowie pojmowanym jako zjawisku w zasadzie akustycznym, które ma większą wagę jako dźwięk niż wyraz idei, gdyż dźwięk zawarty w nim i emanujące z niego określone wibracje, są artykulacją kosmicznego tchnienia. „Wymówić jakieś słowo >>w sposób właściwy<< we współbrzmieniu, by tak rzec, z rozmaitymi rytmami kosmosu, to przywrócić mu jego elementarną moc”.Wnoszone przez Artystkę dzieła, obrazy mentalne posiadające swoją formę, zawierają w sobie te elementarną moc. Są one czasem, ciepłem, ześrodkowaniem, naturalnością. Ponad samą przenoszoną przez nie ideę, posiadają w sobie coś bardziej eterycznego i wibrującego. Dzieje się tak ze względu na to, że Artystka jest,  że obserwuje, że w żywy sposób odczuwa i kierując się wewnętrzną dyscypliną - porządkuje świat ubierając go w tę harmonijną formę. / FOT. SZYMON KAŁMUCZAK