Opis

[PL] Joanna Imielska: Cytując za Wikipedią: Pamięć to zdolność do magazynowania i odtwarzania informacji, ponownego przywoływania wrażeń zmysłowych, skojarzeń, symboli, to podstawowa funkcja w przyrodzie zapisana w kodzie genetycznym DNA. W tworzeniu i magazynowaniu pamięci można wyróżnić cztery rożne fazy: zapamiętywanie wszelkich informacji; przechowywanie ich w neuronach odpowiedzialnych za magazynowanie; znalezienie ich później i wydobycie z magazynu, kiedy trzeba; właściwe rozpoznawanie rodzaju wydobytych informacji. W praktyce klinicznej największe znaczenie ma podział pamięci na dwa rodzaje: pamięć świeżą – krótkotrwałą i pamięć starą – długotrwałą. Takiego podziału dokonał William James, twórca amerykańskiej szkoły psychologii, w swoim dziele o podstawach psychologii z 1890 r. Fizjologia pamięci jest pojęciem bardzo złożonym, ale tym razem nie poddajemy jej naukowym rozważaniom, interpretują je 4 artystki (Anna Maria Brandys, Joanna Imielska, Magdalena Kleszyńska, Magdalena Rucińska), filtrują poprzez indywidualną zdolność zapamiętywania tego, co jest odbierane przez zmysły, co tworzy się pod wpływem silnych bodźców i przeżyć, to pamięć, która tworzy „więzi, podobieństwa i tożsamości“ (O. Tokarczuk). Od kilku lat realizuję projekt: "Archeologia z mojej szuflady", do jego realizacji wykorzystuję stare dokumenty: dziennikowe zapiski, listy, czasopisma, książki, katalogi, projekty, mapy, plany miast, itp. Niepowtarzalność zgromadzonego materiału wynika z cech jakościowych, wieku i charakteru papieru, użytego zarówno jako materiał, jak i nośnik zapisanych na nim treści i znaczeń, co bezpośrednio wpływa na tematykę i charakter wykonanych prac. Zapisana kartka papieru to pomost między przeszłością a przyszłością, stwarza okazję do swobodnego dopisania ciągu dalszego, daje odwagę wyboru lub utratę strefy komfortu. Zadziwiające są nieskończone możliwości ponownego wykorzystania papieru oraz jego nieustanna przemiana w procesie twórczym. Papier pomimo swojej kruchości potrafi przetrwać wiele istnień ludzkich, a na jego stronach utrwalone są ludzkie historie, pozostawione ślady obecności. Odnalezione dokumenty i zawarte w nich informacje dają możliwość ponownego odkrywania tego, co zapomniane, otwierają drogę do miejsc dawno nieodwiedzanych, nawiązania metafizycznej relacji z ich autorami i autorkami. KURATORKA WYSTAWY: JOANNA IMIELSKA / FOT. SONIA BOBER, JOANNA IMIELSKA